Młoda kobieta przez prawie siedem lat trzymała w domu ogromnego pytona, aż pewnego dnia wąż zaczął każdej nocy wpełzać do jej łóżka i owijać się wokół jej ciała. Dziewczyna uważała, że jest to oznaka przywiązania, i nagrała nawet uroczy filmik dla swojego przyjaciela weterynarza. Jednak gdy mężczyzna zobaczył nagranie, przeraził się i zażądał, aby natychmiast pozbyła się węża 😨
Emma kochała węże od dzieciństwa.
Podczas gdy inne dzieci prosiły rodziców o szczeniaka albo kociaka, ona potrafiła godzinami oglądać programy o gadach i czytać książki o największych wężach na świecie.
Kiedy Emma skończyła szesnaście lat, jej ojciec postanowił zrobić córce niezwykły prezent. Przywiózł do domu młodego żółtego pytona.
W tamtym czasie wąż był jeszcze bardzo mały. Emma mogła spokojnie trzymać go na rękach, a czasami pyton owijał się wokół jej nadgarstka i przez długi czas pozostawał tam niemal nieruchomo.
Dziewczyna nazwała go Sunny.
Na początku rodzice byli trochę zaniepokojeni, ale Emma bardzo poważnie podchodziła do opieki nad swoim zwierzęciem. Czytała o hodowli węży, kontrolowała temperaturę i wilgotność oraz starała się zapewnić pytonowi odpowiednie warunki.
Mijały lata. Emma dorosła, a Sunny rósł razem z nią. Mały wąż stopniowo zamienił się w ogromnego i ciężkiego pytona, którego dziewczyna z trudem mogła już sama podnieść.
W domu przygotowano dla niego osobne, przestronne miejsce. Zawsze utrzymywano tam odpowiednią temperaturę, znajdował się duży pojemnik z wodą i było wystarczająco dużo przestrzeni.
Emma tak bardzo przyzwyczaiła się do swojego niezwykłego pupila, że zupełnie się go nie bała.
Czasami wypuszczała Sunny’ego, aby pełzał po pokoju, a on potrafił godzinami leżeć obok kanapy albo powoli poruszać się po podłodze.
Tak minęło prawie siedem lat.
Pewnego dnia zachowanie pytona niespodziewanie się jednak zmieniło. Najpierw Emma zauważyła, że Sunny zaczął jeść coraz mniej. Dziewczyna podała mu jego zwykły pokarm, ale pyton odmówił. Kilka dni później sytuacja się powtórzyła.
Emma trochę się martwiła, ale wiedziała, że węże potrafią długo obywać się bez jedzenia, dlatego postanowiła na razie po prostu go obserwować.
A potem wydarzyło się coś jeszcze dziwniejszego.
Pewnej nocy Emma obudziła się, czując coś ciężkiego przy swoich nogach. Włączyła lampkę i zobaczyła Sunny’ego.
W jakiś sposób pyton wydostał się ze swojego miejsca i wpełznął do sypialni.
Leżał tuż obok niej, wyciągnięty niemal wzdłuż całego jej ciała. Emma najpierw się przestraszyła, ale po kilku sekundach zaczęła się śmiać.
— Co ty wyprawiasz? Postanowiłeś spać ze mną? — powiedziała.
Dziewczynie wydało się to niezwykle urocze. Od tamtej pory Sunny zaczął przychodzić niemal każdej nocy. Czasami po prostu leżał obok niej, ale wkrótce jego zachowanie ponownie się zmieniło.
Pyton zaczął powoli owijać się wokół ciała swojej właścicielki.
Pewnej nocy Emma obudziła się i odkryła, że ogromny wąż owijał się wokół jej nóg i brzucha. Innym razem część ciała pytona znajdowała się w pobliżu jej klatki piersiowej i szyi.
Ale nawet wtedy dziewczyna się nie przestraszyła. Wręcz przeciwnie — uznała, że po siedmiu latach Sunny tak bardzo się do niej przywiązał, że po prostu chce być blisko niej nawet w nocy.
Tego wieczoru Emma rozmawiała przez wideorozmowę ze swoim przyjacielem Danielem. Od kilku lat pracował on jako weterynarz i znał jej niezwykłego pupila.
Emma ze śmiechem opowiedziała mu o nowym zachowaniu Sunny’ego.
— Musisz to zobaczyć. Teraz przychodzi do mnie prawie każdej nocy.
Wysłała przyjacielowi nawet film, który nagrała tego ranka.
Na nagraniu ogromny żółty pyton leżał obok dziewczyny, a następnie powoli wyciągał się wzdłuż jej ciała.
Emma spodziewała się, że Daniel się roześmieje. Jednak mężczyzna nagle zamilkł. Obejrzał film jeszcze raz. Potem jeszcze raz.
Uśmiech zniknął z jego twarzy.
— Emma, gdzie teraz jest wąż?
— Tutaj, ze mną. A co?
— Zamknij go i już dziś go nie wypuszczaj.
Dziewczyna się roześmiała.
— Daniel, mówisz poważnie? Mieszkam z nim od prawie siedmiu lat.
Ale mężczyzna nawet się nie uśmiechnął.
— Musisz natychmiast pozbyć się tego węża.
Jednak to, co wkrótce wyszło na jaw, było o wiele bardziej przerażające 🫣😨 Kontynuację historii znajdziesz w pierwszym komentarzu 👇👇
Zaczął zadawać jej pytania. Od jak dawna pyton odmawia jedzenia? Jak często przychodzi do niej w nocy? Czy wyciąga się obok niej na całą długość swojego ciała? Czy owija się wokół jej ciała?
Kiedy Emma odpowiedziała na wszystkie pytania, Daniel przez kilka sekund po prostu patrzył na nią przez ekran.
— Jutro przyjadę. Do tego czasu nie śpij obok niego.
— Dlaczego?
Daniel przez chwilę milczał. Następnie opowiedział jej o przerażającej teorii, którą kiedyś usłyszał od właścicieli dużych węży.
Według tej teorii, jeśli duży pyton przestaje jeść i zaczyna regularnie wyciągać się obok człowieka, rzekomo porównuje rozmiar swojego ciała z rozmiarem potencjalnej ofiary. A odmawia jedzenia dlatego, że przygotowuje się do połknięcia czegoś znacznie większego niż zwykle.
Emma poczuła, jak uśmiech znika z jej twarzy.
— Chcesz powiedzieć, że przygotowuje się, żeby mnie zjeść?
— Chcę powiedzieć, że ogromny drapieżny wąż zaczął zachowywać się nietypowo, a ty pozwalasz mu owijać się wokół swojej szyi, kiedy śpisz. To już wystarczający powód, żeby przestać ryzykować.
Emma powoli spojrzała w dół. Sunny leżał spokojnie na jej kolanach.
I właśnie w tym momencie pyton zaczął się poruszać. Powoli zaczął pełzać w górę po jej ciele.
Jeszcze kilka minut wcześniej dziewczyna z pewnością by się roześmiała i pogłaskała go. Ale teraz, po raz pierwszy od siedmiu lat, zamarła ze strachu.
Bo nagle przypomniała sobie pewien szczegół.
Poprzedniej nocy nie obudziła się tylko dlatego, że Sunny leżał obok niej.
Obudziła się, ponieważ nie mogła normalnie oddychać.
Ogromne ciało pytona było mocno owinięte wokół jej klatki piersiowej.
